Liatsopoylos n

 

 

 

Το πιο κάτω ποίημα είαι από την Ποιητική Συλλογή  « Α ν τ ι σ τ ρ ο φ ή»

Του Ηλία Λιατσόπουλου (Πολιτικού Μηχανικού)

 

 

 

 

 

ποίημα που δεν τελειώνει ποτέ

                 Σγουρά

           Μαύρα/ολόμαυρα

     πλαγιασμένα σε τραπέζι

         δάχτυλα-όχι-όπως      

      το πιο γραμμικά αιώνιο                              5

     και αιχμηρό λίπωμα

           χαμόγελο και

               δόντια

             /τόσα όσα/

μια καθώς πρέπει κοινωνικότητα απαιτεί        10

             πρόσωπο σε πρόσωπο

        αγάπη ωρών / πολλή αγάπη

             στην ιστορία μου

                         σου

               χάνω (λόγια)                              15

             σαν αναρωτιέμαι

η αλήθεια αυτή των πραγμάτων

        πόσο μαγική να είναι

         Κι ανεπιλέξω κάτινα

                  ξανά-                                    20

                ζήσω /

                  ζητώ

         εκείνα τα (λεπτά)

της δεκάτης έκτης του Εξαγνιστή

             / αναμένοντας /                            25  

         σ' εκείνο το τραπέζι

         που ποτέ δεν έσκυψε

                   το

               ολόμαυρο

              κεφάλι του

                 Στα -                                    30

                                                  Δείτε σχετικά άρθρα

Ηλίας Θ. Λιατσόπουλος, ένας ταλαντούχος Σερβαίος

 

Φραγκμέντο

 

3. 19.5.2020 Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη. Προβολή ταινίας "Νίκος Καρούζος: Ο Δρόμος για το έαρ". Σεναριογράφος Ηλίας Θ. Λιατσόπουλος

 

1.10.2019 Παρουσίαση της ποιητικής συλλογής "Αντιστροφή" του Ηλία Λιατσόπουλου.

 


Εικόνες από το χωριό

 

Newsflash - Ξέρετε ότι...

Το Δημοτικό Σχολείο άρχισε να χτίζεται τον Αύγουστο του 1936. Επειδή τότε δεν πήγαινε αυτοκίνητο στου Σέρβου, τα τσιμέντα τα κουβάλησαν με μουλάρια από τα Λαγκάδια. Τις σιδερόβεργες όμως για την πλάκα, λόγω του μήκους τους και της φύσης του μονοπατιού δεν μπορούσαν να τις φορτώσουν στα ζώα και γι' αυτό τις κουβάλησαν οι Σερβαίοι στον ώμο από τα Λαγκάδια. Οι εργασίες σταμάτησαν λόγω του πολέμου και συνεχίστηκαν μετά το 1949. Οι αίθουσες του σχολείου άνοιξαν για τους μαθητές το 1954.